Stary Marley nie żył.
Pamiętajcie o tym,
bo inaczej ta historia będzie niezrozumiała.
Dziękuję panu.
Jemioła!
Dziś mija 7 lat.
C0 mówisz?
7 lat temu umarł pan Marley.
To za duża prośba,
byś pracował? Płacę ci dość dużo.
Panie Cratchit!
Qgień wygasł, panie scrooge.
Proszę podejść.
- Co to? - Koszula.
- A to? - Kamizelka.
- A to? - Płaszcz.
To ubranie.
Ubranie ma chronić przed zimnem.
Gdy się je kupi, można go użyć
zgodnie z przeznaczeniem.
Węgiel się pali.
Spala się szybko i kosztuje.
Dziś już nie palimy węgla.
- Zrozumiano? - Tak.
Niech pan wraca do pracy,
zanim pana zwolnię.
Tak jest.
- Wesołych świąt. - Wesołych świąt.
Wesołych świąt, wuju.
Wesołych świąt, wujku.
Głupota.
Święta to głupota?
- Nie mówisz serio. - Mówię.
Święta to...
kupowanie zbędnych rzeczy
i tracenie pieniędzy.
To odkrywanie, że się starzejesz i nie bogacisz.
Każdego idiotę
cieszącego się Gwiazdką
ugotowałbym w bigosie
z gałązkąjemioły W zębach.
Daj spokól'-
Niech każdy z nas obchodzi święta jak chce.
Ty obchodzisz?
Daj mi SPOKÓJ!
Wyjdzie ci to tylko na dobre.
Jest wiele miłych i dobrych rzeczy,
które nie dają zysku, np. Gwiazdka.
Zawsze uważałem Boże Narodzenie
za czas wybaczania,
kiedy wszyscy
otwierają swe serca dla bliźnich.
I chociaż nic dzięki temu nie zarobiłem,
lubię to święto.
I niech Bóg je błogosławi.
Ucisz się.
Bo uświęcisz Gwiazdkę zwolnieniem z pracy.
Ładnie mówisz. Powinieneś być politykiem.
Nie złość się. Przyjdź na kolację.
Prędzej usmażę się w piekle.
Bardzo się ucieszymy. Moja żona też.
Tak, twoja żona.
Podobno miała mały posag. Biedaczka.
Ja ją kocham.
A ona mnie.
Miłość.
Miłego wieczoru.
Nic nie chcę.
O nic nie proszę.
- Bądźmy tylko przyjaciółmi. - Tracisz czas.
Nie bądź taki stanowczy.
Nigdy się nie kłóciliśmy.
Nie stracę humoru i życzę ci wesołych świąt.
- Do widzenia. - Najlepsze życzenia.
- Jak rodzinka? - Bardzo dobrze.
- Przekaż im życzenia. - Dziękuję.
Do widzenia.
I wesołych świąt.
Idiota.
Przez niego spóźnię się do Bushnela.
Idę do Giełdy.
- Nie zamykaj wcześniej. - Tak.
Pewnie chcesz jutro wolne?
- .Jeśli można. - Nie można.
To nieuczciwe.
Gdybym potrącił ci za to z pensji,
poczułbyś się poszkodowany. A co ze mną,
gdy muszę płacić za wolny dzień?
Raz w roku.
Kiepska wymówka na okradanie szefa każdego 25 grudnia.
Pewnie ci zależy.
- Przyjdź jutro wcześniej. - Dobrze.
- Tylko bądź. - Dobrze.
- Życzę panu wesołych świąt. - Brednie!
Wesołych świąt.
Nie żebrz tutaj.
Nie żebrzę. Jestem Tim Cratchit.
Czekam na tatę.
To ChyQŻŻIłCtŻĹJŹCphŁÄĹeKaSZ.
- Dziękuję. - Głupota.
Z drogi. Przepuścić mnie.
Wesołych świąt.
18 stycznia.
- Otwarty rynek. - Kupować.
- Ajednak pan przyszedł. - Zamykamy.
- Jestem. - Wiedziałem.
- Wiedziałem, że zmieni pan zdanie. - Zmieniłem.
- Dobijemy targu? - Cena wzrosła.
To niemożliwe.
Chcesz ziarno, to płać.
Plus 5 procent za opóźnienie.
Zostanie ci magazyn pełen zboża.
- Moja sprawa. - Zapłacimy
i cena chleba wzrośnie.
To nie kupujcie.
Chwilka.
Kupimy za wczorajszą cenę.
Za późno. Jutro wzrośnie 0 5 procent.
To nie fair!
Tak jest w interesach.
Dam wam chwilę na zastanowienie.
Dobra. Kupujemy.
Dobra decyzja.
Dopilnujcie, by kwit
został złożony.
Załaduję towar, gdy dostanę pieniądze. Miłego dnia.
- Pan Scrooge, jak sądzę? - Racja.
- Nie zna nas pan. - Nie, i nie Chcę znać.
Jestem Poole, a to pan Hacking.
- Muszę iść. - Wyjaśnię panu.
W tym okresie wydaje się pożądanym,
by zamożni okazali hojność
biednym i wszystkim, którym teraz jest ciężko.
Chcecie pieniędzy?
Tysiące ludzi cierpi biedę,
żyje w ubóstwie.
- A przytułki? - Jest dużo.
- Schroniska? - Niestety.
Domy dla biednych?
- Działają? ' Pełną parą_
A już myślałem,
że przestały.
Kilka osób zbiera pieniądze,
by kupić biednym jedzenie, opał.
- Co mamy zapisać? - Nic.
- Anonimowo? - Dajcie mi spokój.
Zapytaliście, to odpowiedziałem.
Nie obchodzę świąt
i nie urządzę ich obibokom.
Te instytucje opłaca się z podatków.
To dużo.
Biedni mogątam iść.
Wielu nie może lub woli umrzeć.
Jeśli wolą umrzeć, to niech umierają.
Zmaleje przeludnienie.
- Tak pan myśli? - Tak.
Wykonujcie swoją pracę,
a ja zajmę się moją.
Tata!
Tim.
Przemarzłeś.
Nic mi nie jest.
Zobaczymy, jak dzieci bawią się w śniegu?
Oczywiście.
Tim, jutro będę miał wolne.
Cały dzień spędzimy razem!
Niech żyje Gwiazdka, najpiękniejszy dzień!
- Pmm. - Fajnie się bawią.
Dalej, złap to.
Pewnego dnia będziesz się bawił z nimi.
Na pewno.
Z każdym dniem jestem silniejszy.
Musimy wracać. Mama już czeka.
Tak. Pora do domu.
Scrooge.
Ebenezer Scrooge.
Kto mnie woła?
Ktoś mnie wołał?
Scrooge.
Marley?
Scrooge.
To niemożliwe.
Nie wierzę wto!
Czego chcesz?
Dużo.
- Kim jesteś? - Raczej kim byłeś.
Jesteś szczególnym duchem. Kim byłeś?
Za życia, twoim wspólnikiem. Jakubem Marleyem.
- Usiądziesz? - Dobrze.
To siadaj.
Nie wierzysz we mnie.
Nie.
C0 cię przekona, jeśli
- nie ufasz swym zmysłom? - Nie wiem.
Czemu nie ufasz zmysłom?
Bo byle co może je stępić. Choćby niestrawność.
Np. wołowina albo nawet musztarda.
Niedogotowany ziemniak.
Widywałem rzeczy bardziej podobne do ducha.
LüoścL
Czemu mnie niepokoisz?
Przyziemny człeku, wierzysz we mnie czy nie?
Tak! Muszę!
Ale czemu duchy wędrują po ziemi? Czemu przyszedłeś?
Dusza każdego człowieka
ma wędrować
i przebywać między jego bliźnimi.
Jeśli nie zrobi tego za życia,
musi to robić po śmierci.
Wędruje i spogląda na to,
czego nie może doświadczyć.
A mógł za życia.
Byłby dzięki temu szczęśliwy.
Masz łańcuchy. Czemu?
Ten łańcuch ukułem za życia.
Robiłem go ogniwo po ogniwie, metr po metrze.
Czyż sam nie wiesz,
jak długie i ciężkie
są twoje łańcuchy?
Są tak długie i ciężkie jak 7 lat,
które minęło od tamtych świąt.
Pracujesz na nie od tamtego czasu.
Nie widzę ich.
Też swoich nie widziałem,
aż do chwili mej śmierci.
Ty też je zobaczysz.
Jakubie...
powiedz mi coś jeszcze. Pociesz mnie.
Jestem pusty.
Moja dusza...
nigdy nie wychynęła poza to biuro.
Za życia moja dusza nie interesowała się niczym,
poza tą klitką z pieniędzmi.
Byłeś świetnym biznesmenem.
Biznesmenem?
Powinienem interesować się bliźnimi.
Dobrem ludzkości.
Powinienem być życzliwy, miłosierny, hojny i wyrozumiały.
Interesy, które robiłem, były niczym,
w porównaniu z morzem ludzkich potrzeb!
Przykro mi. Mogę ci jakoś pomóc?
Mnie?
Nie. Jużjest za późno.
Przybyłem tu...
by pomóc tobie.
Tak? Zawsze byłeś dobrym przyjacielem.
W ramach mojej pokuty
- mam cię ostrzec. - Zrobiłeś to.
I dać ci nadzieję i szansę na uniknięcie mojego losu.
Będą cię straszyć trzy duchy.
Trzy? To ma być ta szansa i nadzieja?
Tak.
To raczej podziękuję.
Pierwszy przybędzie dziś,
gdy zegar wybije 1.00.
ŚĹŻQŚŚŻELZŹÄŹŹ
Drugi przybędzie 02:00.
Trzeci, bardziej żywotny,
ukaże się W swoim czasie.
Nie licz na moją pomoc.
Postaraj się zapamiętać,
to co się tu wydarzyło.
Brednie.
Pewnie niestrawność.
Pierwsza.
C0 powiedział Marley?
Nic.
To był tylko sen.
Ty jesteś tym zapowiedzianym duchem?
Tak.
Kim jesteś?
Duchem Świąt z Przeszłości.
- Odległej? - Z twojej przeszłości.
Czy mogłabyś...
nakryć głowę przyniesionym kapeluszem?
Przynoszę światło prawdy.
Czy zdusiłbyś je tą pokrywką?
Wybacz, nie chciałem cię obrazić.
C0 cię tu sprowadza?
- Jestem tu dla twego dobra. - Dobrem jest przerywać
komuś sen?
Uważaj Ebenezerze. Chodzi o twoje nawrócenie.
Jeśli o to chodzi...
Załatwmy to.
Chodź.
Nikt nas nie zobaczy,
ani nie usłyszy.
Zobaczysz teraz dziecko, chłopca.
Zobaczysz samego siebie.
Jakie czyste powietrze. Inne niż w mieście.
Wiesz, gdzie jesteśmy?
Oczywiście.
Tu się wychowałem.
To jest Daniel Costas. A to Robert Estes.
Cześć, Daniel.
Ten duży to David Tyler.
David, spójrz! To ja, Ebenezer!
Mówiłam ci, oni cię nie słyszą.
Są szczęśliwi.
Tak, są szczęśliwi.
Czas ruszać.
Chodź. Znasz drogę.
Trafiłbym z zawiązanymi oczyma.
Twoja szkoła.
Pamiętam.
Jest Boże Narodzenie.
Ten chłopiec jest opuszczony.
Opuścili go przyjaciele i rodzina.
Matka umarła. Ojciec go obwinia.
Za co ojciec: go wini?
Umarła rodząc.
Rodząc: tego chłopca.
Zapłacz nad nim, jeśli potrafisz.
Jest ze swoimi przyjaciółmi.
Z książkami.
Z Ali Babą.
Kochany, dobry AIi Baba.
Służący sułtana, odmienił go dżin.
Nie ma z kim pomówić. Nikogo prawdziwego.
Robinson jest nieprawdziwy?
A Piętaszek i papuga...
z żółtym ogonem, nieprawdziwi?
Dla niego prawdziwi.
Przyjrzyjmy się innej Gwiazdce,
gdy byłeś młody.
Fan.
- Fan! - Kochany braciszku!
Zabieram cię do domu.
Do domu.
Dom.
D0 domu, mała Fan?
Tak.
Do domu. Już na zawsze.
Tata bardzo się zmienił.
Kiedyś miło rozmawialiśmy
i spytałam, czy możesz wrócić do domu.
Zgodził się, i kazał mi po ciebie pojechać.
Jesteś już kobietą.
Aty...
masz być teraz mężczyzną.
I nigdyjuż tu nie wracać.
Chodź. Tata czeka.
Tato!
Stań spokojnie, chłopcze.
Niech spojrzę-
Z pewnością cię nie przekarmiali.
Chyba urosłem.
Tak, chłopcy rosną.
- Wiesz, że tu już nie wrócisz. - Wiem.
Staniesz na nogi. Nauczysz się zawodu.
U pana Fezziwiga. Za trzy dni.
Trzy dni?
Miałam nadzieję, że dłużej zostanie w domu.
Dłużej?
Trzy dni zupełnie wystarczą.
Nie sądzisz?
Tak jest.
Zupełnie wystarczą.
- Spakowane? - Wszystko gotowe.
Wsiadaj, Fan.
Czas w drogę.
Wsiadaj, chłopcze.
Fan długo go prosiła, ojciec był jednak...
nieubłagany.
- A Fan... - Umarła młodo.
Była wspaniała. Umarła za wcześnie.
- Zdążyła urodzić dziecko. - Syna.
- Freda. - Freda Holywella.
Jest podobny do twojej siostry.
Naprawdę? Nigdy nie zauważyłem.
Nie zauważyłeś?
Żyłeś z zamkniętymi oczyma.
Otwórz je szeroko.
Znasz go.
To stary Fezziwig.
Tak, to on.
Niech pan Peuring przekaże to panu Scroogowi.
Dziękuję.
Znasz to miejsce.
Czy nie tu terminowałam ?
Uwaga! Dicki Ebenezer, odłóżcie pióra.
Koniec pracy. Dziś jest Wigilia.
Zamknijcie księgi.
Sprzątnąć. Potrzebujemy miejsca.
Proszę.
Masz się dziś radować. To rozkaz.
- Spróbuję. - Postaraj się.
W pracy dajesz z siebie dużo i chwalę cię za to,
ale jesteś młody.
Życie to nie tylko nudne księgi i rejestry.
To pani Fezziwig z 3 córkami iz ich zalotnikami.
Wszystkim życzę wesołych świąt!
To Belle.
Zapomniałem już
Jaka była piękna.
Witaj, Belle.
Witaj.
- Zatańczysz? - Z ochotą.
Kiedy ostatni raz tańczyłeś?
To strata czasu.
Wtedy tak nie myślałeś.
Wtedy miałem powód.
Zmieniłeś się od tamtych czasów. Byłeś ponury.
Powinienem panią ostrzec, poważnie traktuję życie.
Powaga jest cechą, którą podziwiam.
Ale mogę to zmienić.
Posłucham pani rady. Odtąd będę się uśmiechał.
Chodźcie! Zaczynają grać.
Odpowiedni moment dla tłustego staruszka na spróbowanie ponczu.
Zatańczę z żoną, nim ten hultaj ją wykończy.
O ile łatwiej jest iść przez życie
z kobietą, która cię wspiera.
Szczęściarz ze mnie!
Przyłączymy się do reszty?
Z przyjemnością.
Stary Fezziwig.
Głupi człowiek.
Głupi? Czemu?
Czym zasłużył na pochwały praktykantów?
Wydał kilka funtów?
Tańcem małpy?
Głupim uśmiechem?
Tym szczęściem, które dawał.
Było to lepsze od 1000 funtów.
Drobne rzeczy.
- Belle. - Jesteś zakochany?
- Być może. - Nie jest dla ciebie.
Gdy zdobędę fortunę...
będę jej godny.
Tej nocy nigdy nie zapomnę.
Nigdy.
Ale zapomniałeś. Nie raz.
Patrz. To kolejna Wigilia.
Opóźniana z powodu interesów.
- Pamiętasz? - Nie.
Witaj, Belle.
Przypominasz sobie?
Przepraszam za spóźnienie.
Myślałam, że nie przyjdziesz. Dużo pracujesz.
Cóż",
Taka pora roku. Tak bywa w interesach.
Ważne, bym teraz skorzystał z możliwości.
Inny bożek mnie zastąpił.
- Jaki bożek? - Złoty.
Wszystkie myśli poświęcasz jednemu: zyskom.
Rządzi tobą mamona.
Może zmądrzałem,
ale nadal cię kocham.
Nasza umowa jest stara.
Byliśmy młodzi i mieliśmy kiepskie perspektywy.
Nie raz myślałam o tamtych czasach.
Gdyby nie ten układ,
chciałbyś mnie teraz?
Dziewczynę, która nie ma grosza przy duszy?
Nie odpowiesz?
- Sądzisz, że nie? - Co za straszna odpowiedż.
Typowa dla ostrożnego człowieka.
Daję ci wolność.
Jesteś wolny.
Pozwalam ci odejść.
Obyś był szczęśliwy.
Chciałem za nią pobiec.
"Chciałem" nic nie znaczy.
Szczególnie w miłości.
A ty kochałeś, prawda?
Czemu za nią nie pobiegłeś?
Ojciec zostawił mi...
mały spadek.
Chciała się pobrać, mogliśmy za to przeżyć.
Ja chciałem dla nas czegoś więcej. Więc...
zainwestowałem.
Położyłem fundamenty pod mój sukces finansowy.
- Gratuluję. - Lepiej nie drwij.
- Zaprowadź mnie do domu. - Pokazałeś, co zyskałeś.
Teraz pokażę ci, co straciłeś.
- Belle. - Tak, Bel/e.
To są jej dzieci!
Kochanie, jest cudowny! Prawda?
Wie/ki Boże! Co za dzieci!
Dzień dobry! Witaj, kochanie.
Cześć, tato. Gdzie prezent dla mnie?
Musicie poczekać do wieczora.
Prezenty są W Wigilię. Jak zawsze.
Śliczne.
Mogły być moje.
Tak pomyślałam.
Dziś widziałem twojego znajomego.
- Kogo? ' Zgadnij_
Nie m09@-
Nie wiem.
- Ebenezera scrooga? - Tak.
Widziałem go w jego biurze.
Na biurku stała jedna świeca.
J ak: ra -
Siedział zupełnie sam.
Samiuteńki na tym świecie.
Biedny Ebenezer.
Biedak!
Nie potrzebuję waszej litości!
Nie słyszą Cię-
Mam już dość tych obrazków z przeszłości!
Daj mi SPOKÓJ!
Odejdź!
Prawda ŻYJE!
To tylko koszmar.
Straszny koszmar.
Boże„.
Pozwólcie mi spać.
Dajcie mi spokojnie spać.
SP0k0ju.
Druga.
CÓŻ, Jakubie?
Gdzie duch, 0 którym mówiłeś?
Miał przybyć, GdY Wybije druga, prawda?
Mylisz się po śmierci.
Takjak i za życia, wspólniku.
Ebenezerze scrooge!
Ebenezer Scrooge!
Wejdź!
Mam taki zamiar.
Chodź. Poznajmy się!
Nigdy nie widziałeś takich jak ja?
Owszem. Nie widziałem.
Nigdy nie spotkałeś...
młodych członków mej rodziny?
Raczej nie.
Ani moich starszych braci, narodzonych później?
Nie. Niestety nie.
Masz wielu braci, duchu?
Ponad 1800!
Dość spora rodzinka do utrzymania.
Trzymaj się mojego ubrania.
Jaki mamy dzień?
Nie wiesz?
Boże Narodzenie.
Dużo zakupów, co?
Tylko to potrafisz dostrzec?
Pokażę ci, do czego można użyć
tych rzeczy.
Twoja pochodnia ma cudowną moc?
Tak.
Ma.
- Znasz ten dom? - Raczej nie.
To dom Boba Cratchita.
Nieźle sobie radzi za 15 funtów.
Wejdziemy?
- Nie chcę przeszkadzać. - Jak poprzednio.
Jesteś niewidzialny i niesłyszalny.
- Co zatrzymuje tatę? - Pewnie mówi z pastorem.
Gratuluje mu udanego kazania.
Pudding chyba się udał.
Robisz najlepszy pudding na świecie.
Peter?
- Zostaw trochę. - Tylko próbuję.
Poradzę sobie bez twojej pomocy.
Cześć, mamo!
- Czujesz ten zapach? - Smakowity!
- Zjadłbym! - I ja!
Będziecie musieli. Pomóż Marcie z chlebem.
Już są!
- Wesołych świąt! - spóźniliście się.
Jesteś jak sopelek. Bardzo się guzdraliście.
Tata rozmawiał z pastorem.
Dość długo.
Posłuchaj, jak syczy pudding!
Jak wielki wąż w garnku!
Chodźcie tu wszyscy.
Ruszaj.
Chodź.
- Grzeczny był W kościele? - Jak anioł.
Grzeczniejszy.
- Spójrz, jak go wspierają. - Co mówisz?
Nic. To znaczy...
Nic.
Gdy jest sam, dużo się zastanawia.
Ma dziwne myśli.
Miał nadzieję, że gdy w kościele zobacząjego kalectwo,
Iudzie przypomną sobie wto Boże Narodzenie
o tym, który uzdrawiał chromych
i niewidomych.
Tim jest z każdym dniem silniejszy.
Chyba jego nogi zdrowieją. Jest w lepszym humorze.
Z pewnością masz rację.
Jest silniejszy.
Jesteśmy razem i to jest ważne.
- Belinda, pomóż mi. - Tak, mamo.
Peter, mam dla ciebie dobrą wiadomość.
Spotkałem w kościele dżentelmena.
Freda Holywella, siostrzeńca pana Scrooga.
Pamiętał, że mam starszego syna
i powiedział, że ma pracę za 3 szylingi tygodniowo.
Trzy szylingi na tydzień?
Więc jeśli chcesz,
zaczynasz w poniedziałek.
Teraz wam pomogę.
Najważniejsze...
że zdobędziesz dobry zawód.
Dawać na początek 3 szylingi na tydzień.
To cały on. Nic dziwnego, że nie ma majątku.
Może ma coś ważniejszego.
Fred?
Robi to, by mi dopiec.
Zatrudnia syna mego pracownika i za dużo mu płaci.
SZybko!
Cicho. Cisza, dzieci.
- Wspaniała gęś! ' Ogromna!
Mamo, przeszłaś samą siebie!
Szybko, tato. Pokrój już gęś!
Zapomnieliście o czymś.
Dzięki Ci, Panie, za te dary,
za ten radosny dzień pełen miłości
i za to, że jesteśmy tu razem dzieląc się
przepełniającą nas radością.
- Amen. - Amen.
Amen.
- Amen. - Co?
Mówisz coś?
Nie, nic.
Myślałem, że...
Nic nie mówiłem.
- Ziemniaki. - Peter.
Alice.
- Belinda. - Ziemniaków?
To bardzo mała gęś.
Tylko na tyle stać Boba Cratchita.
- Wszyscy mają? - Tak.
Więc zaczynajmy.
Wesołych świąt.
Niech Bóg błogosławi nam wszystkim.
Powiedz mi, duchu.
Będzie Żył?
Widzę puste miejsce przy stole.
Widzę cień kuli bez właściciela.
Jeśli tych cieni...
nikt nie przegoni, to dziecko umrze.
Nie.
On musi żyć.
Jeśli nikt nie przegoni cieni,
nikt go już tu nie zobaczy.
Jeśli ma umrzeć, niech umrze.
Zmaleje przeludnienie.
Używasz moich słów przeciwko mnie.
Może W przyszłości ugryziesz się w język,
zanim poznasz, czym jest przeludnienie
i gdzie występuje-
Możliwe, że twoje życie
jest mniej warte od życia
milionów dzieci takich jak syn tego biedaka.
Sukces! Znów sukces!
Mówiłam ci, mamo.
To sukces.
Ulga dla pani Cratchit.
To już koniec.
Niezupełnie.
Jeszcze jeden element uroczystości.
Spójrz.
Wznieśmy toast za pan Scrooga, który zapłacił
za to przyjęcie.
Pan scrooge.
Prawdziwy "dobroczyńca".
Oby tu był.
Powiedziałabym mu kilka słów prawdy.
Kochanie, dzieci słuchają.
Akurat W Boże Narodzenie musimy pić
za tego skąpego, okropnego,
twardego człowieka bez uczuć.
Bądź wyrozumiała.
No cóż.
Wypiję jego zdrowie z uwagi na ciebie i ten dzień,
nie z powodu niego.
Szczęścia, panie Scrooge.
Wesołych świąt.
Na pewno ma wesołe święta i będzie bardzo szczęśliwy.
Za Scrooga.
Bob Cratchit ma rację.
Beze mnie nie byłoby przyjęcia ani gęsi.
Dzięki mnie ma pracę.
Tylko tego się nauczyłeś od tej rodziny?
Niezupełnie.
Ale niech każdy odpowiada za własne życie.
Mamy jeszcze czas.
Trzymaj Się-
- Gdzie jesteśmy? - Na ulicy.
Zwykłej ulicy.
Idziemy do tego domu.
- To cię może zabawić. - Nie mam ochoty.
- Mężu, tak strasznie gram? - Przepraszam.
Myślałem o tym, co wczoraj powiedział.
Scrooge stwierdził, że święta to głupota.
Chciałbym go poznać. Mówisz o nim tak czule.
To śmieszne.
- Ale niemiłe. - Sam siebie karze.
Podobno jest bogaty.
Tak, ale nie wykorzystuje tego.
Nie pomaga, ani sam nie korzysta.
Nie marnuję fortuny.
Nie możesz się z nimi kłócić. To nietaktowne.
- Nie bywam taktowny. - Wiem.
- Denerwuje mnie. - Żal mi go.
Żal? Mnie?
Kogo krzywdzi tymi fochami? Siebie.
Chce nas nienawidzić. Odrzuca zaproszenie.
I traci dobrą kolację.
Mówię o nim tak dobrze,
bo moja świętej pamięci matka
bardzo go kochała.
To prawda.
Fan kochała mnie, a ja ją.
Kochana Fan. Szkoda, że zmarła.
Fred ją przypomina.
Tak.
Niedawno mi to Uświadomiono.
Jego niechęć do nas powoduje,
że traci miłe chwile, które spędzilibyśmy razem.
Nie zaszkodziłoby mu to.
Będę co roku dawał mu tę szansę.
A on za każdym razem odpowie:
"Boże Narodzenie to głupota!".
Chodźmy do gości.
Strasznie głośno.
- Nic nie słychać. - Są szczęśliwi.
Cieszą się z darmowego jedzenia i picia.
Są szczęśliwi, bo są razem.
Chodźcie. Zagramy w "Słówka"? Od czego zaczniemy?
- Porównania. - Znacie zasady?
Każdy ma 5 sekund na odpowiedź. Ja pytam.
- Pan Topper liczy. - Postaram się.
Macie 5 sekund. Jeśli da się złą odpowiedź,
staje się za krzesłem.
- Kto zostaje, wygrywa. - Starczy. Zaczynajmy.
Przepraszam. Zaczynamy.
Dumny jak...?
Dumny jak paw.
Suchy jak...?
- Jak kość. - Dobrze.
- Tłusty? - Jak moja żona!
Przepraszam. T0 był żart.
Tłusty jak...
-1... - 2 sekundy!
Jak przepiórka.
Szybki jak...?
- Wiatr? - Nie!
Jeden, dwa,
trzy, czte ry,
Pięć!
- Jak mrugnięcie. - Cicho.
- Mówiłeś, że nas nie słyszą. - To prawda.
Tak. Przepraszam.
Nawet ja zapominam o zasadach. Niezbyt często tu wracam.
Przysłuchuję się grze.
Skromny jak...?
- Panna. - Nie.
- To znane porównanie. - Skromny jak myszka.
Fred.
Zaliczymy tę odpowiedź.
Janet?
Uwaga. Napięty jak...?
Napięty 13k- --
Struna. Każdy to wie.
Napięty?
Nie jest zbyt bystra.
Napięty jak portfel twojego wuja.
Źle. Twój czas się skończył.
Musisz stanąć za krzesłem.
Napięty jak struna.
Dobrze, Fred. Ma łeb na karku.
Tę zabawę moim kosztem
uznam za chęć zabawienia gości.
Czas opuścić to miłe miejsce.
Mamy odwiedzić jeszcze jedno miejsce.
Trzymaj się mnie.
- S - -?
- Czerwony jak...? - Róża.
- Cichy jak...? - Noa
' MySzg
- Nie. - Wiem, jak grób.
Gdzie jesteśmy?
Nie byłem tu.
Nazwa nic Ci nie powie.
Jest wiele takich miejsc.
- Mamy dość drewna? - Tak.
Choć jedna rzecz jest za darmo.
Mary, daj trochę.
' Są Za gorące. - Niedługo Wystygną_
- Skąd je masz, tato? - Nie ukradłem!
Skądże!
- Powinna mnie szanować. - Nie krzycz.
Spadły z wozu.
Twój tata nie kradnie.
Jeszcze nie.
Czemu siedzą na dworze?
W łachmanach. Jedzą odpadki.
Istnieją instytucje.
Widziałeś którąś z tych "instytucji"?
Płacę na nie podatki. To starczy!
Czyżby?
- Wracaj do ognia. - Patrz na te dłonie.
To ręce ciężko pracującego człowieka.
Chcę pracować.
Mam dzieci. To niesprawiedliwe, że nie ma pracy.
Jesteśmy razem. T0 ważne.
Kocham cię. Dzieci też.
Zabierzemy je jutro do przytułku.
Nie. Nie.
Wolę, byśmy umarli, niż zostali rozdzieleni.
- Aż znajdę pracę! - Nie.
Ben, jesteśmy rodziną, i musimy być razem.
Chodź.
Wróć do ogniska.
C0 to ma wspólnego ze mną?
Czyż oni nie są ludźmi?!
Spójrz!
Pod mój płaszcz!
Patrz!
Kto to?
To twoje dzieci.
Dzieci tych, co nie dotykają ziemi.
Ich imiona to ignorancja
i zaniedbanie.
Pamiętaj o nich.
W ich oczach przeczytasz...
"Zguba".
Zguba dla tych, którzy
ignorują ich istnienie.
Nie mają schronienia?
Nie ma poprawczaków?
Nie ma więzień?
Zakryj je. Nie Chcę ich widzieć.
Tak myślałem.
Są Ukwci.
Ale żyją.
Oni żyją.
Cóż...
na mnie już pora, muszę cię opuścić.
Opuścić? Tutaj?
Tak.
Nie możesz. Zabierz mnie do domu.
Za późno.
Jest zimno. Nie zostawiaj mnie tutaj.
Duchu?
Wróć.
Chcę porozmawiać!
Może...
popełniłem w życiu kilka błędów.
Wygadywałem głupoty bez zastanowienia.
Dogadajmy Się-
Wymienimy poglądy.
Jestem rozsądny.
Duchu!
Zlituj się.
Nie zostawiaj mnie.
Cóż takiego zrobiłem?
Że mnie wszyscy opuścili?
Co?
Jesteś duchem, którego zapowiedział Jakub?
Czy to Duch Przyszłych Świąt?
Nie pokażesz mi tego, co się zdarzyło,
tylko to, co mnie czeka w przyszłości, tak?
Boję się ciebie.
Bardziej od tamtych.
Jestem już gotowy.
Nic nie mówisz?
Dobrze. Prowadź.
Noc szybko mija. Czas jest cenny.
Dobrze znam to miejsce. Giełda jest moim drugim domem.
Wiem tylko, że umarł.
Kiedy?
Wczoraj.
A majątek?
Przeszedł na firmę. Nie miał nikogo.
Pogrzeb będzie skromny, jeśli tylko my pójdziemy.
Oby dali jeść.
Muszą mnie nakarmić za tę stratę czasu.
Nie mają szacunku dla zmarłych?
Chyba pójdę-
Razem robiliśmy interesy.
Sprawdzę ceny zboża. Do widzenia.
Czemu słuchałem tej rozmowy?
C0 to ma wspólnego ze mną?
Wielkie nieba, co to jest?
Duchu.
Chodźmy. To straszne.
Nie możemy.
Nie m09@-
Zrozumiałem. Już mi starczy.
Chyba jest ktoś, kto żałuje tego nieboszczyka.
Chcę zobaczyć tę osobę!
To nie ta dzielnica. Pomyliłeś się.
Źle skręciłeś.
Tutaj?
Nie mam tu nic do roboty.
Proszę otworzyć.
Nie kupuję kota w worku.
Nie pytasz, skąd to mam?
Każdy ma prawo troszczyć się o siebie.
To moje dewiza.
- Nie żył. - Tak.
Kto zauważy brak tych kilku rzeczy?
- Nie ten umarlak. - Chyba nie.
Jeśli ten stary sknera chciał je zatrzymać po śmierci,
czemu nie był bardziej ludzki za życia?
Ktoś by się nim zaopiekował, kiedy leżał na łożu śmierci,
a tak wydał ostatnie tchnienie
samotnie.
Opuszczony.
To moje rzeczy.
Ukradła moje rzeczy. Zaskarżę ją.
C0 to jest?
Zasłony.
Zabrałaś zasłony z łóżka, gdy on jeszcze nie ostygł?
Czemu nie?
- Nie pochlap jego pościeli. - Jego?
Chyba na nic nie chorował.
Niewiele mnie to obchodzi.
C0 proponujesz?
To nie moje rzeczy.
Są podobne,
ale ona nie może mówić o mnie.
Podobieństwo, ale...
Dam półtora funta i 3 pensy. Ani grosza więcej.
Jesteś nieustępliwy. Coś podobnego.
Jestem uprzejmy dla dam, ito mnie gubi.
Duchu... co to za wykolejeńcy?
Miałem ujrzeć żal za zmarłego,
a pokazujesz mi tylko chciwość!
Chcę zobaczyć czułość, prawdziwe uczucie!
To jakaś pomyłka.
Byłem tu już z twoim kolegą.
Dobrze.
Ciężko się ztobą rozmawia.
Nie zabraniajcie dzieciom przychodzić do mnie,
ich jest Królestwo Boże.
Zaprawdę powiadam wam,
kto nie przyjmie Królestwa Bożego jak dziecię,
nie wejdzie do niego.
Okropny kolor.
Teraz lepiej.
Mam zaczerwienione oczy.
Nie mogę się tak pokazać waszemu tacie.
Za nic W świecie.
Zaraz wraca.
Powinien już być.
Zauważyłem, że ostatnio chodzi wolniej.
A widziałam, że kiedy wracał do domu z...
z małym Timem w ramionach, szedł bardzo szybko.
Też widziałem.
Ja też.
Ale Tim był bardzo lekki.
Wasz tata tak bardzo go kochał,
że nosił go bez wysiłku.
Bez wysiłku.
Tata wrócił.
Witaj, tato.
Witaj, kochanie.
- Witajcie moi mili. - Cześć, tato.
Martwiliśmy się.
- Cieszę się, że jesteś. - Ja też.
Duża z ciebie dziewczynka.
Spóźniłem się, bo wpadłem tam dzisiaj.
Dzisiaj?
Musiałem.
Było tak cicho i zielono.
Zobaczycie w niedzielę!
Wszyscy pójdziemy w niedzielę.
Obiecałem mu, że będę przychodził co niedzielę.
Moje maleństwo.
MÓJ mały synek.
Tato, nie rozpaczaj.
Przepraszam.
Mam was.
Mam za co dziękować.
Wiesz, kogo spotkałem na ulicy?
Siostrzeńca pana Scrooga.
Bardzo miło mnie pozdrowił.
Zobaczył, że jestem smutny.
Spytał o przyczynę smutku. Gdy mu powiedziałem,
odparł, że mu bardzo przykro z tego powodu...
Robert.
Tim jest wśród nas.
Musimy żyć dalej. Dla niego.
Póki będziemy się kochać, on będzie żył wśród nas.
Masz rację.
Lecz jeśli ktokolwiek lub cokolwiek
nas rozdzieli,
pewny jestem, że żadne z nas nie zapomni Tima.
Nigdy.
Pamiętajmy, jaki był cierpliwy i wyrozumiały,
chociaż był dzieckiem.
To powinno powstrzymać nas od kłótni.
Jestem szczęśliwym człowiekiem.
Naprawdę szczęśliwym.
Prosiłem o czułość i uczucie.
Pokazałeś mi je.
To mi wystarczy.
Chcę do domu.
C0 to jest?
Mieliśmy wrócić do domu.
Duchu.
Chyba nadszedł czas naszego pożegnania.
Wiem to, choć nie wiem skąd.
Powiedz mi.
Kim był ten zmarły?
Nie.
Zanim przeczytam, odpowiedz.
Czy pokazałeś mi to, co się zdarzy?
Czy to, co może się zdarzyć?
Losy człowieka są zapisane. Zgadzam się ztym.
Ale można spróbować...
je zmienić.
Powiedz mi, że tak jest.
Nie jestem tym samym Człowiekiem.
Jakim byłem przed twoją wizytą.
Czemu mi to pokazujesz?
Dobry duchu.
Wstaw się za mną, zlituj się.
Postaram się to wszystko zmienić.
Każdy mój dzień będzie Bożym Narodzeniem.
Zacznę naprawdę żyć.
Duchy wiele mnie nauczyły!
Nigdy nie zapomnę tej lekcji!
Powiedz mi.
Powiedz, że zmażę napis z tego kamienia!
Oszczędź mnie!
Oszczędź!
Oszczędź mnie!
Mój pokÓJ-
Ja żyję.
Dziękuję wam, duchy.
Dotrzymam obietnicy.
Zacznę naprawdę żyć.
Te trzy duchy dały mi nauczkę.
Chwała Bogu i tym świętom za to.
Przysięgam na kolanach, Jakubie.
Na kolanach.
9.00.
Już dzień.
Ale jaki mamy dzień?
Hel', chłopcze!
Ja?
Tak, ty. Jaki mamy dzień?
Dziś jest Boże Narodzenie!
Boże Narodzenie?
Nie przegapiłem.
Minęła jedna noc.
Duchy mogą wszystko.
- Posłuchaj! - Tak?
Znasz sklep z drobiem na rogu?
Tak sądzę!
Bystry chłopak.
Sprzedali już tego dużego indyka?
Tego dużego jak ja?
Świetny malec. Nieprzeciętny.
Tak, dużego jak ty!
Jeszcze jest.
Idź, kup go!
Sprowadź tu kogoś, powiem gdzie go wysłać.
Jak wrócisz, dam ci szylinga.
Jak wrócisz szybko, dam ci pół korony!
Muszę się ubrać.
Nie mogę trwonić czasu.
Jestem lekki jak piórko!
I taki szczęśliwy!
Czuję się jak młody chłopak!
Jakbym był pijany.
Wesołych świąt wszystkim!
I szczęśliwego Nowego Roku dla całego świata!
Lepiej, by to była prawda.
Widziałem go W oknie.
Tutaj jesteś.
Podobno kupi pan tego indyka.
To prawda.
Oto pół korony za przysługę.
- Dziękuję! - Zuch.
Tu jest adres, i należność za indyka.
Zanieś go Bobowi Cratchitowi.
Tu masz adres.
- Ruszaj. - Tak jest.
Powiedz, że to od przyjaciela.
Masz zdążyć przed obiadem.
Zdążę.
A to za fatygę-
- Dziękuję. - To dla ciebie.
Dziękuję.
Cudowny dzień.
Dzień dobry.
Zupełnie jak anioły.
Pięknie śpiewasz.
- Dziękuję. - To ja dziękuję-
Za piękny śpiew wtak piękne Boże Narodzenie.
Dzień dobry.
Wesołych świąt, panowie.
Pan scrooge.
Nie przepadacie za mną.
Chcę przeprosić, i dać datek na potrzeby...
Wielkie nieba!
Panie Scrooge!
To nie pomyłka?
W żadnym razie.
Wliczyłem zaległe datki.
Brak mi słów.
Cicho.
Proszę pana!
Odwiedźcie mnie.
- Oczywiście! - Dziękuję.
- Stokrotne dzięki! - Dziękujemy.
Cratchit?
- Tak. - Dla pana.
To pomyłka.
- Bob Cratchit? - Tak.
Zgadza się.
Nie zamawiałem.
Za tego indyka zapłacił pewien dżentelmen
i kazał dostarczyć przed obiadem.
- Jak się nazywa? - Anonim.
Chce pozostać W ukryciu.
Anonimowy?
Tak kazał powiedzieć.
- Od kogo? - Nie wiem.
- Pomyłka? - Nie.
Jest nasze nazwisko.
- Co zrobimy? - Ugotujemy go i zjemy.
To będzie najlepszy obiad świątecznyjaki mieliśmy.
Cóż, pani Cratchit, to wspaniały pomysł.
Niech Bóg nas wszystkich błogosławi.
Niech Bóg nas błogosławi!
- Wesołych świąt. - Nawzajem.
Wesołych świąt.
Fred! To zbyt drogi prezent.
Podoba ci się?
Bardzo!
Nie widziałam nic piękniejszego.
Pięknie wygląda na twojej rączce.
Kocham cię, Fred.
- Nie za to. - Wiem.
Wiem.
- Kto to? - Jest dość wcześnie.
MÓj Boże!
To wuj Ebenezer.
TWÓJ Wujek?
C0 go sprowadza?
Otwórz, Mary.
Nie mam pojęcia.
Fred.
Wujek Ebenezer.
Mogę?
Tak, proszę.
- Wejdź. - Dziękuję.
Bardzo proszę.
Dzień dobry.
Wesołych świąt.
To moja żona, Janet.
Janet, to wujek Ebenezer.
Miło mi.
Niespodzianka, prawda?
Owszem.
To prawda.
Rzeczywiście, to jest niespodzianka.
Z wczorajszej rozmowy zrozumiałem,
że odrzucasz zaproszenie.
Mówiłem też inne rzeczy, prawda?
Że Gwiazdka to głupota, strata czasu i forsy.
Handlowe święto.
Bez wartości.
Tak mówiłeś.
Przybyłem z 3 powodów.
Po pierwsze, by cię przeprosić
za to, co powiedziałem.
To były brednie, Fred.
- Tak? - Wtedy tego nie wiedziałem.
Po drugie, aby poznać twą żonę.
- To ona. - Tak.
Jest bardzo piękną kobietą.
Dziękuję.
Ja też kochałem.
Uwierzycie?
Tak.
Ale zabrakło mi wiary i odwagi.
Może moje uczucie nie było tak wielkie jak wasze.
A jeśli zaproszenie jest aktualne...
Przyjdę.
Oczywiście, że jest.
Hura!
Wiedziałem, że któregoś dnia...
Tak? To miałeś rację.
Zjem z wami obiad.
Będzie nam miło.
LubisZ gry?
Tak, lubię.
Gracie w "Słówka"?
Bardzo to lubimy.
- Zagramy dziś? - Owszem.
Jestem w tym dobry.
Jeśli się zdarzy porównanie: "Napięty jak..."
od powiedź jest: "Napięty jak struna".
Taka jest odpowiedź.
Dobrze.
Wybacz mi, co powiem, ale widzę w tobie moją siostrę.
Kochałem ją.
Ale... zapomniałem, jak bardzo ją kochałem.
Może tak wolałem.
Chciałbym spróbować słynnego ponczu.
Tak! Sprawiłeś nam wielką radość, wujku.
Naprawdę?
Tak.
Zmarnowałem tyle Czasu.
9.00. Znowu się spóźnia.
Zajmiemy Się tYm-
Panie Cratchit!
Słucham?
Która godzina?
Wiem.
Która?
Spóźniłem się 18 minut.
Osiemnaście i pół.
C0 pan tu robi o tej porze?
Przepraszam. Spóźniłem się.
Właśnie.
Proszę tędy-
Ten dzień jest raz do roku.
Wczoraj żartowałem.
Zapewniam, że dłużej tego nie będę tolerował.
Dlatego...
podwoję ci pensję!
Podwoi pan?
Tak, Bob!
Wesołych świąt!
Podwoję ci pensję i będę wam pomagał.
A Tim będzie chodził.
Wydobrzeje. Przysięgam na moje życie.
Qmówimy wszystko przy świątecznym obiedzie.
C0 się ztobą dzieje?
Nic takiego.
Chodzi o to...
Nic.
- Dziękuję panu. - Nie ma za co.
Zapal ogień, bo zamarzniemy na śmierć.
Kup Węgla!
Nim siądziesz do ksiąg!
Tak jest.
Ebenezer Scrooge zrobił nawet więcej.
Stał się wspaniałym przyjacielem,
człowiekiem ipracodawcą.
Dla Tima, który nie umarł, b ył jak drugi ojciec.
Zawsze szanował Boże Narodzenie.
Oby o każdym z nas
można było tak powiedzieć.
Jak mówił Tim:
"Niech Bóg błogosławi nam wszystkim!
[POLISH]